Ti,
sempre leda
móstraste forte
nunca inquieta.
Ti,
foxes do lar
persegues os teus soños
ninguén te pode coutar.
Ti,
contaxias a ilusión
quen non a aprecie
perdeu a razón.
Ti,
podes semellar fráxil
pero na loita
sempre estás áxil.
Ti,
es coma a lúa
brillas
en terra escura.
Pegadas na verea 