Moitos pasan a verte,
pero poucos se paran a escoitarte,
a oírte ruxir
entre as penedas que te senten sorrir.
Moitos te escollen como fondo,
pero poucos ollan a fondo
a beleza do lugar que te envolve
e te esconde.
Moitos te teñen como un lugar de paso,
pero poucos ven en ti un lugar máxico,
cheo de textura e de cor,
cheo de luz e misterio.
Moitos ven o verdear do teu entorno,
pero poucos contemplan os esqueletos que te rodean,
esqueletos que son o recordo dun día gris
e pouco feliz.
