Na beira do río

A paz que se sinte

na beira do río,

é a fortaleza

que busco acotío.

O son da auga,

que corre paseniño,

aclárame a mente

e dáme un respiro.

O vento que zoa

move as ramas con ritmo,

e na cima da árbore

canta un paxariño.

O concerto segue,

súmaselle un grilo,

esta música

hai que escoitala en vivo.

As bolboretas acompáñanme

ao carón do río,

obsérvoas voar

e sácanme un sorriso.

Ao lonxe vexo

pasar un cabaliño,

do demo non é

está bendicido.

Cando o corazón

teñas aflixido,

ven sentar comigo,

á beira do río.

E se con iso

non sentes alivio,

a auga espera

mergullémonos espidos.

Deixar un comentario