Infinito

Mar en calma,

suave vaivén das olas,

brillante sol,

espertar cunha canción.

Son os teus alentos

os que me abren o corazón.

A túa mirada, doce,

é o fogar ao solpor.

As túas mans, rudas,

as que me acompañan con agarimo.

Os teus labios, carnosos,

son a miña paixón.

E … ¿que es ti?.

E … ¿que son eu?.

Somos a nada nun horizonte inmenso.

Somos o todo da vida eterna.

Somos as brasas do sol diario.

Somos o brillo de cada luar.

E … ¿que nos queda na vida sen compartir?

Todo.

Nada.

Quizais o infinito.  

Deixar un comentario