Perderíame contigo
no silencio
da montaña,
o único murmurio
serían as nosas pisadas.
Perderíame contigo
unha noite iluminada,
a lúa acompañaríanos,
as estrelas,
a nosa manta.
Perderíame contigo
baixo unha treboada,
buscariamos refuxio
ao carón da lareira,
dunha cabana illada.
Perderíame contigo
en cada nevarada,
a friaxe
ao teu lado
semella moito máis cálida.
Perderíame contigo,
perdinme na túa mirada,
nos teus ollos verdes
que son coma a herba mollada.
Perderíame contigo,
perdinme no teu dorso,
e nas túas cicatrices
que son obras de arte tatuadas.
Perderíame contigo,
perdinme na túa compaña,
no tacto da túa pel
e nas túas mans alargadas.
Pegadas na verea 