Corre
tras o vento,
persígueo
ata quedar sen alento.
Escoita
as follas en movemento,
fálanche
para que camiñes lento.
Danza
ao ritmo das olas batendo,
son meigas
que che murmuran segredos.
Goza
con todas as cores do ceo,
que te atrapan
coma un gran lenzo.
Brinca
sobre as pedras do rego,
lembrando
cando eras un neno.
Alenta
o aire frío do inverno,
que se abre paso
no corpo enfermo.
Refúxiate
baixo o iluminado firmamento,
cada noite que o teu espírito
de paz estea famento.
Percorre
ese camiño deserto,
desfruta del,
deixa atrás o medo.
