Con un feixe de beixos
eu voute esperar,
sentada no banco verde
que mira de cara o mar.
Cun sorriso na cara,
agardo a verte chegar,
as noites de tempestade
atrás han de quedar.
Co cabelo solto ao vento
para que o vexas voar,
esta é a túa bandeira
ante ela podes xurar.
No brillo dos meus ollos
haste de mirar,
e daquela verás
canto te vou estrañar.
E cando a man se alza,
mentres te ve marchar,
o corazón xa desexa
tan só verte regresar.
Pegadas na verea 