Foi baleirando a casa
do que non precisaba,
con moreas de obxectos
apestaba infestada.
Buscaba o esencial,
era o que máis estrañaba
pero custáballe atopalo
entre tanta trapallada.
Roubáballe a calma,
e mesmo se angustiaba
cando pensaba en aquilo
que sen necesitar precisaba.
Seguiu baleirando o lar
para encher a alma,
era un quefacer laborioso
pero non tiña pausa.
Só foi cuestión de tempo
e de moita firmeza,
porque atopar o esencial
é unha ardua tarefa.
Un día atopouse
coa alma descuberta,
non tiña adornos
sobráballe pureza.
