Ilusión morta

Momentos ilusorios,

froito dos paxaros da mente

que migran cada día

perdéndose no horizonte.

Ficou para sempre

o sentido

que tiñan os días

antes de abrilos.

Perdeuse a ilusión,

tornou a realidade

ante os ollos

que non querían ver.

Agora ven de máis,

ven as sombras

que acompañaban

á túa figura.

Era visto

que os errantes

nunca se acolleran,

quedarán na ilusión.

Ilusión,

a do mundo

que quere ser

sen ser.

Deixar un comentario