Momentos ilusorios,
froito dos paxaros da mente
que migran cada día
perdéndose no horizonte.
Ficou para sempre
o sentido
que tiñan os días
antes de abrilos.
Perdeuse a ilusión,
tornou a realidade
ante os ollos
que non querían ver.
Agora ven de máis,
ven as sombras
que acompañaban
á túa figura.
Era visto
que os errantes
nunca se acolleran,
quedarán na ilusión.
Ilusión,
a do mundo
que quere ser
sen ser.
