Corvo

Piaba coma un corvo,

inda que a diferenza del

a negrura levábaa por dentro.

A súa escura alma

impregnaba a súa aura,

afastando toda esperanza.

Ao seu paso,

regos de tinta negra

escorregaban fedorentas augas.

A compaixón non residía nel,

máis si a arrogancia.

Ignorante sabedoría

que prende na súa mente,

de miñoca destripada.

Iluminación,

a dos que o compadecen,

perdoándoo.