Recordáchesme un soño
que eu tiña esquecido,
agora non sei se debo
compartilo contigo.
As túas palabras
trouxeron á miña mente
unha visión do pasado
que lembrei de repente.
Ao carón da cheminea
sentaremos un día
e alí viviremos
o que eu tiña esquecido.
A calor do lar
ao teu carón
faime rememorar
vellas ilusións.
A cheminea
vainos acompañar,
será a testemuña
do que está por chegar.
Será o centro
do noso fogar,
unha compañeira
que nos vai agarimar.
Pegadas na verea 