Dou puntadas de beixos
no teu corpo espido,
pra coser tódolos momentos
que non pasei contigo.
Cada día ao espertar
bordo flores no teu sorriso,
inda que dubido
que poida ser máis bonito.
Das miñas mans ás túas
tezo lazos cun fío,
non pra atarnos,
só pra sentir agarimo.
Calceto longas bufandas
para as noites de frío,
pra que nos abracen
e estar xuntos ao abrigo.
Cando miro os ollais,
do teu rostro fino,
cosemos retallos
dunha vida unidos.
