Fasme cóxegas
coa túa presenza,
na túa boca
un sorriso,
nas túas mans
agarimo,
e nos teus ollos
brillo.
Vas deixando cachiños
de ti, en min,
en todos,
cachiños de vida.
Fasme cóxegas
coa túa presenza,
con ela,
abrazas moi forte,
nos teus silencios
fabricas momentos,
e nos momentos
alumas a senda.
No adeus
vólveste etern@,
porque es a luz
de cantas vidas
nos toque vivir.
Pegadas na verea 