Desde a ventá do seu cuarto
vin o arco da bela,
nese intre souben
que viñas buscala,
colléndoa da man
como sempre fixeches.
Quedei tranquila.
Ela sempre te elixiu,
acompañándote.
Ti eras fogar,
dábaslle ás
coma a unha andoriña,
e vaise contigo
cando as andoriñas chegan.
