Deixa que as follas
caian por si soas
ou axudadas polo vento
que as quere bicar.
Deixa que as palabras
flúan coma a auga
que arrasa con bravura
e remata no mar.
Deixa que os soños
se agochen na noite
e que no día
se deixen tocar.
Deixa que a luz
atravese as gotas
que son a ledicia
do que está por sementar.
Deixa,
deixa todo canto pase
pero sobre todo
déixame voar.
