Destruíase,
co seu rumiar infinito.

Ignorante sabedoría
que prende na súa mente,
de miñoca destripada.

Momentos ilusorios,
froito dos paxaros da mente.

Apágase o día,
o silencio fala.

Axudémonos a pintar un chisco de cor,
nos momentos de dor.

Quero seguir soñando
e entre os teus brazos quedar.