Perséguesme, sabendo que sempre me atoparás.

Buscaba o esencial, era o que máis estrañaba pero custáballe atopalo entre tanta trapallada.

O que eu vexo en ti
é o que son eu.

Recordos, que se están perdendo, doutras estacións
previas a este inverno.

Vivo en cada instante o momento vivido, que atrás ha de quedar quedando esquecido.

Es a mai que me resgarda, que me calma e me prové, es a fonte da vida
que me axuda a renacer.