Cun sorriso na cara, agardo a verte chegar, as noites de tempestade atrás han de quedar.

Agocharnos para non vernos.
Xogar a escondernos.

Cando a néboa te envolva,
tan só procura elevarte

Es invisíbel
e omnipresente.

Percorre ese camiño deserto,
desfruta del, deixa atrás o medo.

Meniña, quérote avisar, que cando vaias a Nemiña vaste namorar.