Paxariño,
guíate o vento
ti déixaste levar
segues o teu camiño contento.
Voas alto
e observas todo,
pero nunca deixas
de tocar o solo.
Abres as alas,
voas cara a lúa,
sempre que ilumina
a noite escura.
Cando te pousas
sobre a cornixa,
amósaste tranquilo
e cantas con ledicia.
Todo é un xogo,
gozas del,
os obstáculos
pásalos ben.
